حیاتی ترین مسئله برای رژیم و همه جناح های آن، بالا نشان دادن میزان کل شرکت کنندگان در نمایشات انتخاباتی است تا در داخل و خارج مدعی شوند که اکثریت مردم ایران راه نجات خود از جهنم آخوندی را دل بستن به جناح های حکومتی و صندوق های رأی میدانند. تا بدین ترتیب رژیم را مشروع و با ثبات معرفی کرده و از روی آوردن مردم به راه حل های ساختار شکن جلوگیری کنند و سیاست های بین المللی نسبت به رژیم را بسوی مماشات بیشتر سوق دهند.
آیا امار رژیم در مورد شرکت 60 درصدی مردم در این نمایشات واقعی است؟
اولا بایستی به یاد داشت که بنیان این رژیم بر دروغگوئی و شیادی قرار داده شده است بنابراین به هیچیک از آمار های منتشره توسط رژیم نباید اعتماد کرد. رژیمی که برای جان ایرانیان کوچکترین ارزشی قائل نیست برای رأن آنان نیز پشیزی ارزش قائل نبوده و نیست.
ثانیا، همه جناح های رژیم در انتخابات تقلب کرده و میکنند. محمد خاتمی و وزیر کشورش در سال 1384 با مشارکت در تقلبی که ولی فقیه دستور داده بود، احمدی نژاد را رئیس جمهور کردند. تقلبی که همان زمان، رفسنجانی بخاطر آن به خدا شکایت کرد و کروبی نیز علنا در باره آن سخن گفت.
ثالثا: آیا باید باور کنیم که یک میلیون و سیصد هزار نفر تهرانی به جنتی رأی داده اند؟ جناح راستی که در اوج جنبش مردم برای مقابله با میلیونها تظاهر کننده تهرانی، همه نیروهای خود را در تهران بسیج کرد و صدها اتوبوس ساندیس خوار نیز از شهرستان ها به تهران آورد اما نتوانست یک سوم میدان آزادی را پر کند. میزان آرای جنتی در تهران به همان اندازه دروغ است که 700 هزار رأی به احمد خاتمی در کرمان، 700 هزار به صادق لاریجانی در آمل، یک میلیون و نیم به شاهرودی و یک میلیون و دویست هزار به اعلم الهدی در مشهد.
به نظر من، در همه انتخابات، گذشته از تقلبی که جناح ها علیه همدیگر انجام میدهند، از آنجا که میزان کل آرا به مشروعیت و امنیت نظام مربوط میشود، با یک توافق عمومی و طبق دستور ولی فقیه، میزان شرکت کنندگان و رأی کانددیداها با یک ضریب مثلا سی درصدی، افزایش میبابند.
حسن داعی